Reuters: “Ara Buluculuk Rolü Türkiye’ye Araplar Arasında İtibar Kazandırdı” “(…) Katılımcıların yarısından çoğu Avrupa Birliği’nde Müslüman bir ülkenin olmasını desteklerken, yüzde 64′ü Türkiye’nin Birliğe katılma girişiminin Arap dünyası üzerinde olumlu etkisinin olduğunu söyledi. Raporun yazarlarından Sabiha Şenyücel Gündoğar ise ‘Türkiye bölgede aktif olduğu müddetçe, AB üyelik sürecinde eli güçlenecek; AB yolunda ilerledikçe de bölge ülkelerindeki rolü artacak.’ dedi.”

Der Standard: “Erdoğan’ın Çalışkanlar ve Dindarlar Şehri” “(…)Burada maaşlar Türkiye’nin batı sahilindeki gibi, yaklaşık 700 avro civarında. İşsizlik, sadece Güneydoğu bölgesinden gelen göç akını durmadığı için var. Gaziantep’in nüfusu 2000 yılından bu yana yüzde 30 artmış, şehre göç edenlerin çoğu Muş, Bingöl ve Urfa’dan geliyor. Hedefe odaklananların şehrinde yaşayanların çoğu, çoktan yönetici sınıfa dâhil olmuş. Örneğin Cengiz Şimşek, 70 bin kişinin çalıştığı sanayi bölgesinin şefi. İş adamı, ‘Avusturyalılar Türkiye’nin AB üyeliğine neden bu kadar karşı?’ diye merakla soruyor. ‘AB bundan ancak kazançlı çıkar. Fakat Türkiye için üyelik o kadar önemli değil. Biz Avrupa standardı, eğitim ve teknoloji istiyoruz.’”

Salzburger Nachrichten: “Avrupa’ya Giden İpek Yolu” “(…)Bulunduğumuz yer, Türkiye’nin doğusu; daha doğrusu dağlık Kürt bölgesinde ve tarihi İpek Yolu üzerinde bulunan ve Suriye sınırından birkaç kilometre uzaklıktaki Gaziantep. Şehrin eski tarihi, üç üniversitesi ve en önemlisi 70.000 kişinin ekmek parası kazandığı, yeşeren bir sanayi bölgesi var. Şehrin nüfusu son yıllarda adeta patlama yaptı ve 1,6 milyona ulaştı. Artış devam ediyor. Burada ticaret ve ekonomiyle uğraşanların umudu AB. Belediye Başkanı Asım Güzelbey, ‘Biz Avrupa’nın bir parçasıyız.’ diyor. Avrupa bu konuda farklı düşünüyor. Avrupa kapılarını zorlayan Türk elitleri, Avrupa’nın Türkiye’nin yakınlaşma çabalarına çekimser kalmasına güceniyorlar. Almanya’da büyüyen ve şimdi Ankara’da Stratejik Düşünce Enstitüsü isimli lobi örgütünde çalışan siyaset bilimcisi Mehmet Emin Çağıran, kızgınlığını, ‘Türkiye bekliyor, bekliyor ve bekliyor’ şeklinde ifade ediyor. Belirgin eksiklikleri olmasına rağmen Romanya ve Bulgaristan gibi ülkeler üye olurken AB Türkiye’den, üyeliği aklından geçirebilmesi için dahi, tüm sorunlarını çözmesini istiyor. ‘Bu, haksızlık’ diyor Çağıran. Meslektaşı Profesör Haydar Çakmak ise Türkiye’nin neden birçok AB ülkesinde kötü bir imaja sahip olduğunu şöyle açıklıyor: ‘Avrupa Türkiye’yi, Avrupa’da yaşayan Türkleri esas alarak değerlendiriyor, fakat resmin tamamı bu değil.’ Avrupalıların Türkler hakkında düşündüklerini gerçekten de göçmenler belirliyor. Bunların çoğu Anadolu’nun kırsalından gelmiş, düşük eğitimli ve eski gelenek ve göreneklere bağlı insanlar. Fakat bu Türkiye’nin tamamı değil. İstanbul ve Ankara’daki büyük alışveriş merkezleri ve iş merkezleri de bu resme dahil. Başörtülü kadınların sayısı, Türkiye’nin bazı yerlerinde, Batı Avrupa’da yabancıların oturduğu bölgelerden daha az. Türkiye, dünyanın en büyük 15. ekonomisi ve Avrupa’nın en genç nüfusuna sahip. Ayrıca Türkiye, her adımda Avrupa’da misafir işçi çocuğu olarak yetişmiş, Avrupa’da sosyalleşmiş ve geri dönmüş elitlere rastlanan bir ülke: Viyana’nın Döbling bölgesinde liseyi okumuş bir şirket danışmanı bayan, Almanya’da doktor olarak çalışmış bir belediye başkanı, Berlin’de doğmuş bir turist rehberi ve Alman geçmişini unutmamış bir bayan şef sekreter. Bunların hepsi ülkelerini Avrupa’ya taşımak istiyor ve hepsi Avrupa tarafından yalnız bırakıldığını düşünüyor. Özellikle Avusturya tarafından. Bizim ülkemizin, Türkiye’nin AB’ye yakınlaşmasının en sert frenleyicilerinden biri olduğunu ve Türk düşmanlığının Avusturya seçim kampanyalarının ana unsurunu teşkil ettiğini, burada herkes gayet iyi biliyor. Türkiye’yi ziyaret eden bir Avusturyalının ülkeye girişteki ilk izlenimi olumlu değil: Avusturyalı ziyaretçi, havaalanında gişenin arkasında bekleyen nezaketsiz bir bayana, pasaportuna yapıştırılan ve adına vize denen şey için 15 avro ödemek zorunda. Türk işadamlarıyla konuştuğumuzda, bunun Türk hükümetinin birmisillemesi olduğunu öğreniyoruz. Avrupa’da iş yapmak isteyen Türk şirketlerine hizmet veren UDAS isimli danışmanlık ajansının yetkilisi, ‘Avusturya, Türk vatandaşlarına vize verilmesi konusunda büyük zorluklar çıkaran ülkelerden biri.’ şeklinde yakınıyor. Türk iş adamları, Avusturya makamlarının şirket hesabı ve ödeme kabiliyeti konusunda çok ayrıntılı bilgi istemelerini eziyet olarak algılıyorlar ve bunun sadece Türk ekonomisine değil, Avusturya ekonomisine de zarar verdiğini düşünüyorlar. O halde Türkiye hemen AB’ye girsin mi? Edindiğimiz izlenim çelişkili. Bugünlerde Türk gazeteleri şu haberlerle dolu: Üst düzey askerlerin hükümeti devirme komplosu, 18 ay hapis cezasına çarptırılan Kürt milletvekili, bir araştırmanın sonuçlarına göre Türk kadınlarının yüzde 25′nin kocaları tarafından dövülmelerini doğru bulmaları. AB olgunluğu bundan daha farklı bir şey. Ve Kürtler? Konuştuğumuz Batı taraftarı üst düzey kişilerin Türkiye’de azınlık bulunmadığını kanıtlamaya harcadıkları enerji, aklımızı karıştırıyor. Dolayısıyla azınlık hakları da doğmazmış. Ya Kürtler? Soru soran Avusturyalı gazetecilere, onların da Türk olduğu hükmü iletiliyor.(…)Ama bir Avrupa metropolünden farkı olmayan İstanbul’un işlek caddelerinde yürüyen birinde şu izlenim oluşuyor: Bu ülkenin birçok bölgesi, Avrupa’nın birçok bölgesinden daha Avrupalı.”